Luangprabang by Heart : Along the Route 13 North ขับรถเที่ยวหลวงพระบาง ตามเส้นทาง R13N

โพสต์เมื่อ วันเสาร์ ที่ 8 มิถุนายน 2556 เวลา 23:04 | เข้าชม 2,594 ครั้ง


สีสันบนถนนสาย R13 N หรือ ถนนหมายเลข13 ที่วิ่งขึ้นภาคเหนือของ สปป.ลาว ครับ

ด้วย เหตุที่ว่าก่อนเดินทาง ได้ค้นหา ข้อมูลเกียวกับลักษณะ ภาพถ่ายของถนน และสีสันริมเส้นทางสายนี้ ซึ่งไม่ปรากฎข้อมูลมากนัก ทริปเยือนหลวงพระบางคราวนี้จึงตั้งใจที่เก็บข้อมูลภาพ และสีสันเท่าที่จะเอื้ออำนวยให้สามารถทำได้ เพื่อจะเป็นประโยชน์ให้กับเพื่อนร่วมทางรายอื่นๆที่สนใจจะใช้เส้นทางนี้ เพื่อการเดินทางท่องเที่ยวและพักผ่อน ครับ

เส้นทางสาย R13 N นี้ เป็นเส้นทางสายประวัติศาตร์ของชาติลาว เกี่ยวข้องกับการรวมชาติและสร้างชาติมาอย่างยาวนาน และการเดินทางไปภาคเหนือของ สปป.ลาวโดยพื้นดินแบบปกติ ก็ต้องใช้เส้นทางสายนี้ซึ่งเป็นสายหลักเพียงเส้นเดียวเท่านั้น จึงทำให้ถนนสายนี้มีสีสันมากมายในตัวเอง สีสัน2 ข้างทาง ทั้งทิวทัศน์และสภาพผู้คนที่อาศัยริมสองฟากถนนก็ล้วนให้ชวนตื่นเต้นและ ติดตามอย่างมาก โดยเฉพาะการที่รัฐบาลของ สปป.ลาวเอง มีนโยบายให้ชนเผ่าได้อพยพลงมาอยู่อาศัยริมถนนที่ตัดผ่าน เพื่อส่งเสริมการสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของเพื่อนร่วมชาติและเพื่อความ สะดวกในการพัฒนาชาติเอง จึงทำให้เกิดสีสันของชนเผ่าริมทางเกิดขึ้นมากมาย อาทิ ปีใหม่ม้ง ที่เกิดขึ้นของข้างทางตลอดทริปนี้ , ความเป็นอยู่และสีสันของชนเผ่าลาวสูง

 

 

การเลือกเดินทางด้วยรถยนต์ในการไปภาคเหนือของลาวนั้น หลายเสียงบอกว่า
- อันตราย
- เสี่ยง
- น่ากลัว
เทียบ แล้วใน 10 เสียง มีถึง 7 เสียงที่บอกว่าอย่าเลย นั่งเครื่องบินไปเถอะจะทรมานนั่งรถ ขับรถไปทำไม หรือไม่ก็บอกว่า ถนนน่ากลัวมาก ข้างก็เหวลึกอีกข้างก็ภูเขา ถนนขรุขระไม่เหมาะกับการเดินทาง ถนนคดเคี้ยวน่าวิงเวียน รถวิ่งไม่เหมือนบ้านเรา ซึ่ง 7 เสียงที่บอกมานั้น ทริปนี้ได้พิสูจน์แล้วว่า จริง! ทุกประการตามที่ได้กล่าวมาครับ

แต่
ความเป็นจริง ที่พบคือ

ไม่ได้ยากแก่การเดินทาง ด้วยรถยนต์ธรรมดา ที่ไม่ได้ขับเคลื่อน 4 ล้อแต่ประการใด ยิ่งถ้าได้เกียร์อัตโนมัติแด้วยแล้วยิ่งขับสนุกครับ

 

 

สภาพถนน
- ไหล่ทางมีครับ ไม่ใช่ไม่มี แม้เพียงเล็กน้อย แต่ก็เพียงพอให้สามารถจอด ทำธุระยามจำเป็น ( เลือกที่ไม่ใช่ทางโค้ง ) ได้ , หรือจอดหลบรถที่สวนมา ก็พอทำได้ แม้จะไม่มีไหล่ทางอลังการและมีมาตรฐานแต่ก็เพียงพอครับ ขออย่าขับเร็ว และมีสติ เอาอยู่แน่นอน

- ทางโค้งหลังจาก วังเวียง มีเพียบครับ วิ่งบนพื้นราบน้อยมาก ทั้งวันหากวิ่งจากวังเวียง จะถือว่าวิ่งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลทั้งสิ้น และโค้งจะมองไม่เห็นรถข้างหน้า แต่แก้ไขได้ด้วยการขับชิดขวาในเลนใน ของเราไว้ และบางครั้งอาจจำเป้นต้องใช้แตร ครับ ข้อสำคัญ ไม่ขับเร็ว ไม่เลือกที่จะเสี่ยงถ้าไม่แน่ใจ รับรอง เอาอยู่ครับ

- ถนนขรุขระ ไม่เรียบ แต่วิ่งได้สบาย แม้จะยางแก้มเตี้ย ขนาด 17 ก็สบายมากครับ แต่เส้นก่อนถึงวังเวียงจะไม่เรียบเท่ากับ เส้นจาก วังเวียงได้ หลวงพระบาง

และ 2 ข้างทางก็เหวลึกจริงครับ แต่เราแทบจะไม่รู้สึกว่ามีเหวลึกเพราะต้นไม้บังไว้หมด อีกทั้งไหล่ถนนก็พอมีบ้างเล็กน้อยให้หลบ จอด กรณีรถบรรทุกหนักสวนลงมา ที่สำคัญครับ รถสัญชาติ สปป.ลาว ขับดีมากๆ ขอย้ำครับว่าขับดีมากๆ แม้กระทั่งรถโดยสารท่องเที่ยว ที่ขึ้นชื่อว่าชำนาญทางมากๆ จะแซงแต่ละครั้งเค้าจะต้องมั่นใจว่าไม่มีรถสวนลงมา แม้จะไม่เห็นรถที่หลบในโค้งข้างหน้าก็ตาม อีกทั้งแซงก็ไม่ได้ปาดหน้ารถที่แซง และขับด้วยความเร็วปกติ ซึ่งตรงข้ามอย่างสิ้นเชิงกับ รถสัญชาติไทย! โดยเฉพาะ ย้ำน่ะครับว่า โดยเฉพาะ รถตู้ท่องเที่ยวที่ข้ามมาจากประเทศไทย ทั้งเร่ง แซง ปาดและบีบแตรไล่ พร้อมกระพริบไฟไล่หลัง มีครบหมด ( เจอที่บ้านเราอย่างไร ข้ามไป สปป.ลาว ก็เจอ )

 

สรุป เดินทางปลอดภัยแน่นอนและไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ขอแค่ให้เเค่เคยขับรถบนนเส้นทางที่มีภูเขาในเมืองไทย มาแล้วบ้าง หรือจะให้ดีไปลองวิชา ที่ปาย แม่ฮ่องสอน ก่อน หาก ก็สบายมากๆ ครับ ( เส้น R13 N โค้งมาก ก็จริงแต่ไม่ชันและไม่หักศอกแล้วขึ้นเขาเหมือนแม่ฮ่องสอน ปาย ปางมะผ้า เพียงแต่โค้งมากและวิ่งนานและระยะทางยาวมากกว่าเท่านั้นเอง )

ที่ สำคัญต้องไม่รีบ เคารพกฎจราจรและให้เกียรติเพื่อนร่วทาง ช่วยเหลือเพื่อนร่วมทางทุกสัญชาติ เช่น เราเลือกที่จะขับช้า กรณมีรถโดยสาร ที่เค้าต้องส่งแรง หรือ เร่งแซงเพื่อขึ้นเนิน หลบชิดขวาได้พร้อมเปิดไฟให้แซงก้ควรทำ ไม่ควรกลัวว่าจะเสียเหลี่ยมที่โดนแซง ครับ เพราะหมายถึงความปลอดภัยของเรา ของคนที่ไปร่วมกับเรา และเพื่อนร่วมทางครับ

- ปั๊มน้ำมันมีตลอดทางครับ จ่ายเป็นกีบ หรือบาทก็ได้ แต่เป็นกีบจะสบายดีที่สุด แนะนำว่า เลือกปั๊มมาตรฐานหน่อยน่าจะดี เช่น เชลล์ caltex ปตท. และห้องน้ำสะอาดจะมีทุกปั๊ม ตลอดทาง แต่จะไม่มีมินิมาร์ทเท่านั้น ดังนั้น สายขึ้นภาคเหนือหมดยุคสำหรับการไปทุ่งกันแล้วครับ ยกเว้น การไปกับรถโดยสารที่มักไม่ค่อยจอดปั๊ม

- เตรียมเงินกีบ ไว้จ่ายค่าผ่านด่านบำรุงถนนด้วยน่ะครับ และทุกครั้งที่จ่าย ( ประมาณ 2-3 ด่าน ) ผมมักจะแนบลูกอม เครื่องดื่มกระป๋องเย็นๆ บุหรี่ที่ได้จาก duty free ให้ไปด้วยและบอกว่า แถมให้ ซึ่งเรียกรอยยิ้มที่ดี จากเพื่อนร่วมทางเสมครับ แม้จะเล็กน้อยและไม่มีราคาค่างวดอะไรนัก แต่ก็เป็น้ำใจที่มอบให้แก่กัน ระหว่างการเดินทางครับ

- ตำรวจทางหลวงลาว ก็เจอตาม พิกัด GPS ที่แจ้งไปครับ แต่ส่วนมากไม่เจอปัญหาอะไร เพราะเดี๋ยวนี้รถจากไทยเข้าไปเยอะก็มีการปรับตัวกันและเน้นการอำนวยความ สะดวกมากกว่า การเรียกตรวจเพื่อหาเรื่อง ไถ ครับ สรุป ส.บ.ม ครับ ขอให้เคารพกฎจราจร เรียกก็จอดหากเอกสารครบ ครับ

 

พิกัด GPS เอาเท่าที่ record ไว้น่ะครับ

- บ้านท่าเฮือ ( ก่อนถึงวังเวียง ) ขายปลาเขื่อนน้ำงึมเยอะมาก
สูง 252.0 m
N18.46.756
E102.30.640

- ร้านอาหารไผ่คำ วังเวียง รสชาดดีในแบบธรรมดา ( แวะระหว่างทาง หรือเบื่ออาหารต่างชาติ )
สูง 262.0 m
N18.55.408
E102.26.983


- โรงแรม The elephant crossing ริมน้ำซอง วังเวียง
สูง 275.0 m
N18.55.388
E102.26.732


- จุดพักรถ คน เข้าห้องน้ำ ที่สามแยกพูคูน
สูง 1.4 km
N19.26.372
E102.25.526


- จุดชมวิว กิ่วกะจำ ( ร้านอาหารและพักรถ เข้าห้องน้ำ ) ไม่ใช่จุดที่รถโดยสาร รถตู้พักประจำ - ที่ใหม่
สูง 1.4 km
N19.33.936
E102.13.848


- วิลล่า น้ำเหนือ หลวงพระบาง แถวสี่แยกคอกวัว เยื้อง โรงพยาบาลหลวงพระบาง( เก่า )
สูง 337.0 m
N19.53.188
E102.08.199

- ร้านอาหาร ลาว ลาวหลวงพระบาง เอาไว้ฝากท้อง ราคาไม่แพง เจ้าของใจดี สลัดหลวงพระบางขึ้นชื่อ
สูง 322.0 m
N19.53.730
E102.08.316

พิกัด ที่จะพบตำรวจทางหลวงลาว มี 3 จุดใหญ่ๆ ดังนี้ ( ข้อมูลจากสมาชิกเวบคลับรถยนต์แห่งหนึ่งเคยบันทึกไว้ - ขออภัยที่จำชื่อไม่ได้น่ะครับ )

N 18 27.729
E 102 24.565

N 18 34.444
E102 21.236

N18.46.442
E102.24.861

 

ออกจากวังเวียง ได้สักพัก ก็หาเรื่องจอดแล้วล่ะครับ ส้ม หรือ บักเกลี้ยง เอาไว้ทานในรถระหว่างขึ้นเขาสะกดจุดเมารถได้ดีนัก

ตอน แรกกะซื้อเฉยๆ แต่พอทานกันแล้วอร่อยมาก! ครับ ขากลับแวะซื้อมาเต็มคันรถอีก

ได้ความว่า ปลูกกันเองในบริเวณนั้น เรียกส้มพวกเค้าว่า บักเกลี้ยงบ้านสมสะหวัดราคาก็กิโลละ 30 กว่าบาท ซึ่งไม่หนีจากบ้านเราเท่าหร่ อร่อยครับ
ถ้าผ่านต้องแวะครับ แผงไหนก็ได้

 

ส้มผิวเกลี้ยงๆ โดยไม่ต้อง wax ครับรสชาดหวาน ฉ่ำ ไม่ใช่หวานแบบแปร่ง

ปล. ขออภัยที่ไม่ได้ลงภาพ เริ่มที่เส้นทางจาก เวียงจันทน์ ถึงวังเวียงน่ะครับ
เพราะ คิดว่าเส้นดังกล่าว บรรยากาศคล้ายๆกัน
เพียงแต่ ถนนขรุขระ และหลุมบ่อเยอะ กว่า เส้นทางจาก วังเวียง ถึง หลวงพระบาง   อีกทั้ง ขึ้นเขาเพียงเล็กน้อยครับ

 

ภูเขาด้านหลังตั้งระหง่าน บ่งบอกว่าเราผ่านมาแล้ว ลูกนึงในอีกนับสิบๆ ลูก

ปล. ขอบถนน น้อยนิดแต่จอดได้ เลือกในทางตรงที่ดูแล้วจะปลอดภัยทั้งเรา และเพื่อนร่วมทางครับ

 

จอดสบาย แต่ระวังตอนข้ามถนน น่ะครับ มองทางไหนก่อน มองทางไหนหลัง

 

แล้วก็มุ่งหน้าเดินทางต่อ
เป้นเส้นทางจาก วังเวียง - หลวงพระบาง น่ะครับ
เพราะเส้น เวียงจันทน์ - วังเวียง
เคย review ไปแล้วในทริปวังเวียง ครับ

เมืองในหมอกและทั้ง ภู และ ผา รอเราอยู่ข้างหน้า

 

หมอกหนา อยู่ข้างหน้า
จะเจอแบบนี้ไปเกือบตลอดทาง
ดังนั้นตรวจสภพ ไฟตัดหมอกและไฟหน้า ให้พร้อมก่อนเดินทางครับ

ออกเดินทางจากวังเวียง ประมาณ 08.00 น. น่ะครับ หมอกยังหนา
ถนนไม่มีเส้นแบ่งกลาง แต่พอเห็นได้รางๆว่าเคยมี
และไหล่ทาง พอไหวครับ

ขับ ชิดขวาเข้าไว้ ความเร็ว 30 -50 ก็เพียงพอแล้ว
เผื่อ ไก่ หมา หมู วัว และ ผู้คน 2 ข้างทาง
ที่สำคัญ รถที่สวนมา และรถที่จะแซง ครับ รับรองเดินทางปลอดภัยแน่ๆครับ

 

แวะเติมน้ำมันก่อนครับ ไหนๆก็เจอเชลล์แล้ว

มี น้ำมัน 2 ประเภทเท่านั้น ครับ
ดีเซล - กาซวน กับ เบนซิน - แอดซัง

ราคา แพงกว่าบ้านเรา 2-3 บาทเท่านั้น ตลอดทาง
ไม่มีปั๊มแก๊ส ครับ

และ ห้องน้ำสะอาดมากครับ บริการฟรี พร้อมอัธยาศัยที่ดี
แต่ไม่มีมินิมาร์ท น่ะครับ

ใครชอบกาแฟ ตามมินิมาร์ทหรือร้านกาแฟในปั๊ม ต้องขาดใจแน่ๆ
ผม แก้เกมส์ด้วยการ เอากระติกเก็บความร้อน- เย็น ขนาดพอเหมาะมือ พร้อมกาแฟสำเร็จรูปติดตัวไปด้วย

ก่อนเดินทาง ก็ขอ น้ำร้อนเติมลงในกระติกและเทกาแฟสำเร็จรูป ลงไป เท่านี้ก้จะมีกาแฟรสชาดพอไหว อุ่นๆทานไปตลอดทางถึงหลวงพระบาง

- สำหรับจิบ เวลาพักรถ คน ในที่ที่บรรยากาศดีๆ

- กาแฟอร่อยๆ ในลาว หากเราไม่รู้ที่ขาย มันไม่ได้อร่อยไปทุกร้านครับ

 

โค้งแบบนี้ร้อยละ 90 ไปตลอดทาง
คือไม่ชัน แต่โค้งและไหล่ทางเท่านี้ไปตลอดทาง

ชิดขวาไว้ ครับ

 

บ้านชาวลาวสูง ชาวชนเผ่าจะเจอ 2 ข้างทางติดถนนและใช้ชีวิตริมถนนตลอดครับ
ดัง นั้น อย่าขับเร็ว และให้เกียรติเค้าเช่นเดียวกัน

บางหมู่บ้าน มีการนอนและทำกิจกรรมกลางถนนก็มี เช่น เด็กๆเตะตระกร้อ วิ่งเล่น ดังนั้น
ช้า เข้าไว้ 30 -50 km/h สบายมาก เอาอยู่ครับ

 

เจอน้อยครับ ที่จะมีราวเหล็กเช่นนี้
แต่เจอ ต้องระวังครับ
แสดงว่า แถวนั้นมีความเสี่ยงสูง

 

ปีใหม่ ม้ง ครับ
วันที่ไป อยู่ในช่วงวันคริสมาสต์
ได้ข้อมูลว่า ปีใหม่ม้ง จะฉลองกัน 7 วัน
โดยเฉพาะหนุ่ม สาว จะแต่งตัวประจำเผ่ามาร่วมงาน โยนห่วงกัน สีสันสวยงามจนอดที่จะถ่ายภาพไม่ได้ครับ

 

 

ถึงจุดพัก รถ และคนอีกที่ ครับ
พูเพียงฟ้า

ที่นี่เค้าว่ากาแฟ อร่อย
จะมีทัวร์มาลงแวะทานข้าวเที่ยงเสมอ

วิว สวย และมีห้องน้ำสะอาดครับ

ตอนทางเข้าระวงรถสวนมานิดนึงน่ะครับ แต่จะมีกระจกสะท้อนให้มองตรงทางเข้าอยู่ระวังสักนิด

 

ออกจากวังเวียง ราว 08.00 น.
ถึงพูเพียงฟ้า ราว 11 โมงกว่าๆ ครับ

ด้านหลังของ พูเพียงฟ้า
อยู่ในระหว่างการต่อเติม วิวสวย น่านั่งพักผ่อน
จิบกาแฟรสดี สักพัก ค่อยไปต่อครับ

 

ถนนที่เราวิ่งมา ถูกตัดตามแนวเขา

 

ส่วนพักทานอาหารและนั่งพักผ่อน
ตามอัธยาศัยครับ
เจ้าของร้านไม่มี บ่น ว่า หรือตำหนิ ถ้าไม่อุดหนุนเค้า
แต่จะให้ดี ก็อุดหนุนสักหน่อย ครับ

 

เราใช้เวลา โอ้เอ้ เอ้อระเหย อยู่ที่นี่นานสักหน่อย
ด้วยจุดแข็งของทริปแบบนี้คือ การได้ทำอะไรตามใจ
อยากจอด เราก็จอดกัน เหลือเวลาอีกราว ครึ่งชั่วโมง จะเที่ยงครับ

เราวางแผนกันว่าจะหาซื้อกัข้าวกันที่แยกพูคูนข้างหน้าและ ค่อยไปหามุมข้างทางจอดทานข้าวกัน

 

วิ่งสักพักก็ถึงสามแยก ไปเชียงขวาง ครับ
ที่นี่ ใครสนใจตุนเสบียงทั้งอาหารพื้นเมือง หรือ เข้าห้องน้ำ ดื่มเครื่องดื่ม มีพร้อมครับ  ราคาเท่ากับที่เวียงจันทน์

เราแวะซื้ออาหารพื้นเมือง ของลาวไปรับประทานระหว่างทาง ครับ
ก็คล้ายๆบ้านเราครับ เลือกที่ดูน่าจะสะอาดสักนิดเพราะเราต้องเดินทางไกลกัน

 

คนและรถคึกคักครับ

มากับทัวร์หมดสิทธิ์จอดและลง ครับ
แต่มากับรถ ตู้ บางคนจะจอดให้ครับ

 

วิ่งจากสามแยกพูคูน สักพัก เราก็ได้ที่พักทานข้าวกลางวันที่หมู่บ้านข้างทางของ ชาวลาวสูง แห่งหนึ่งครับ ร่มรื่น น่านั่งและนอนมาก

ที่สำคัญ คนในหมู่บ้านและบ้านใกล้เคียงใจมากครับ ขนาดพูดกันไม่รู้เรื่อง เค้ายังยกเอากากหมู ที่เจียวเอาน้ำมันออกมางให้เราทานด้วย

เราก็เล แลกกับผลไม้และอาหารเล็กน้อยที่ติดตัวกลับคืนไปครับ

ปล. เค้าไม่ได้พูดภาษาลาวน่ะครับ เข้าใจว่า น่าจะภาษาชนเผ่านั้นๆ

 

นั่นล่ะครับ คุณยายผู้ใจดี ที่เอาอาหารมาให้เราทาน ทั้งๆที่ไม่รู้จักกัน
แต่ ดูแกจะดีใจมาก ที่มีคนมาแวะแถวบ้านแก

 

หลังจากอิ่มหนำสำราญ
จัดการกับขยะที่ติดตัวมาให้เรียบร้อย
และขอบคุณเจ้าที่ เจ้าทาง พร้อมทั้งร่ำลาคุณยายใจดีท่านนั้นแล้ว

เราก็ออกเดินทางต่อ ครับ

คราวนี้ภายในรถ ทั้งเด็กเล็ก 2 คน
คุณตาและคุณยาย และที่สำคัญ คนนั่งข้างๆผม

หลับๆสนิท ........ ครับ  

วันนี้ทั้งวัน เราจะวิ่งกันแบบนี้ล่ะครับ เพิ่งจะมาได้เพียงแค่ครึ่งหนึ่งเท่านั้น
แต่สนุก กับประสบการณ์ใหม่ๆมากมาย ไม่มีใครบ่นครับ

 

วิ่งงมาสักชั่วโมงกว่าๆ ก็ต้องพักแล้วครับ
เราตั้งใจเลยที่พักรถ กิ่วกะจำ มาสักนิด เ
พื่อที่จะได้พักสบายไม่ต้องแย่งใครนั่ง ใครกิน
และเข้าห้องน้ำ

ที่ นี่วิวดี มีแค่ 2 ร้าน บริการดีด้วยครับ
ห้องน้ำสะอาดเช่นกน 2000 กีบ แต่หากทานอาหารหรือซื้อของที่ร้านก็เข้าฟรี ครับ

 

ลิบๆ คือที่พักกิ่งกะจำ ที่ส่วนใหญ่ พักรถ พักคนกันครับ

 

อีกสักพัก ก็ถึง เชียงเงิน
และเมื่อถึงเชียงเงิน เมืองหน้าด่านของหลวงพระบาง
ป้ายต้อนรับ เข้าสู่หลวงพระบาง ในครั้งแรกเราจะเจอที่ เชียงเงินครับ

ใช้เวลาราว 7 ชั่วโมงแบบสบายๆ แวะเรื่อยๆ จากวังเวียง
ก็ถึงหลวงพระบาง ครับ พัก
มีเวลาเข้าที่พัก เก็บของ และออกไปตระเวนหาอาหารมื้อแรกใน หลวงพระบางรองท้องครับ

สีสัน ในหลวงพระง รอชมชุดต่อๆไปน่ะครับ
ชุดนี้จะมีแต่ สีสันบนสาย13 ก่อน ครับ

 

มื้อแรกในหลวงพระบาง ที่ร้านนี้ครับ

 

เมนู ที่ต้องลองของร้านนี้
สลัดหลวงพระบาง

ที่ร้านลาวลาวหลวงพระบาง จะมีสูตรน้ำสลัดที่กลมกล่อม ไม่น้อย
ผักที่ ใช้ในสลัดหลวงพระบาง เป็นผักน้ำ จึงทำให้ต่างจากสลัดทั่วๆไป

 

เราจัดแจงจองเรือที่จะไปถ้ำติ่งให้เรียบร้อยในมื้อนั้นเลยครับ
ด้วยคำแนะนำของ เจ้าของร้าน ที่ช่วยเป็นธุระ หาเรือ ( สภาพดีๆ )ให้กับเรา

หนังท้องตึง แล้ว
สำหรับ สารถีแบบผม
ก็ง่วงแล้วล่ะครับ

ส่วนคุณนาย แม่ยาย พ่อตาและลูกๆ พากันไปเดินเล่นตลาดมืด ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักกันต่อ

เราพักกันที่นี่ ครับ

แฟนภาพยนต์ สะบายดีหลวงพระบาง น่าจะคุ้นเคยกันดี กับฉากนี้
ผมเลือกพักที่ วิลล่าน้ำเหนือ ของคุณแรก ภัทรพงศ์ คงวิจิตร นักเขียน กวี  ช่างภาพ ชาวไทยที่ไปแต่งงานและอยู่กิน ที่หลวงพระบาง

 

วิลล่า น้ำเหนือ
ที่มีอะไรมากกว่า คนมาพัก กับเจ้าของที่พัก

เช้าๆ เราจะพบคุณแรก มาเดินพูดคุย สนทนากับแขกที่เข้ามาพัก
สายๆ บ่ายๆ คุณแรก หากไม่ติดงานอะไรก้จะได้ยินเสียงแก นั่งทำงานอยู่แถวๆนั้นเสมอ พร้อมกับลูกชาย วัยซน ( น้องเข้ม )  และ คุณภรรยาแสนสวยและใจดี

 

 

เพิ่มเติมตามลิงค์ได้เลยน่ะครับ

http://topicstock.pantip.com/ratchada/topicstock/2010/05/V9268758/V9268758.html


แสดงความคิดเห็น

สมัครสมาชิกใหม่ | เข้าสู่ระบบ
Luangprabang by Heart : Along the Route 13 North ขับรถเที่ยวหลวงพระบาง ตามเส้นทาง R13N
สถานที่ หลวงพระบาง ลาว
โพสต์เมื่อ วันเสาร์ ที่ 8 มิถุนายน 2556
เวลา 23:04
เข้าชม 2,594 ครั้ง
การอนุญาต สาธารณะ
Short Url http://a.thaimultiply.com/nMzgqQ